نفت تاثیر مستقیم و ملموسی بر سرنوشت ما دارد به طوریکه اگر این ماده مناقشه برانگیز در این منطقه نبود شاید ما هم مثل دیگر ملل با آرامش و آسایش بیشتری زندگی می کردیم.

 طلای سیاه علاوه بر اینکه موجب بر هم خوردن امنیت ما شده حتی به لحاظ اقتصادی مانعی برای توسعه کشور ما بوده است.

 و اما داستان نفت: تصور کنید که خانواده ای زمین کشاورزی دارد و از طریق فروش محصولات خود امرار معاش می کند اما به یکباره در وسط این زمین به گنجی دست می یابد. با این گنج چه کار می تواند بکند.

 اگر یک سکه از این گنج بر دارد و آن را صرف مخارج جاری کند این به معنی تنبلی، از دست دادن تولید و نشستن و خوردن این گنج است. درست کاری که ما با ثروت نفت کردیم. اگر این کشاورز به خرج کردن این ثروت عادت کند حتی بعد از چند سال کشاورزی را هم فراموش می کند. بله این ثروت می تواند سم ، برای تولید باشد.

 پس باید با این ثروت چه کرد؟ باید این ثروت را به سرمایه تبدیل کرد. نباید حتی یک سکه از آن را خرج امور جاری کرد. تزریق ارز نفتی به اقتصاد کشور به منزله خرج نمودن همان کشاورز از گنج هست. هر دلار نفتی که به اقتصاد کشور تزریق می شود به معنی خراب کردن تولید است.

 در جواب رییس جمهور که پرسش کرده بود که با پول نفت چه باید کرد؟ باید گفت که هر دلاری از نفت که به اقتصاد کشور تزریق می شود به منزله سم و مخمری برای تولید است.

 پس باید پول نفت را چه کرد؟ باید این ثروت را تبدیل به معتبر ترین سهامهای جهان، خرید سود آروترین کارخانه ها و موسسات در خارج از کشور و در پر رونق ترین اقتصادها نمود و آنگاه سود این سرمایه گذاریها را به صاحبان این سرمایه که تمامی ایرانیها هستند تقسیم نمود. اینگونه است که تمامی ما ثروتمند خواهیم بود و اثرات منفی خرج کردن بیهوده این ثروت نیز از بین می رود.

 به عبارتی آن کشاورز به جای خرج کردن گنج باید بیاید و در بهترین جای تهران مغازه، ملک و کارخانه بخرد و سپس از سود آنها تا آخر عمر و نسل اندر نسل استفاده کند.

نوشته شده توسط حامد محمدي در دوشنبه بیست و چهارم تیر 1387 |