درآمد نفت را نه تنها در امور جاری بلکه در امور سرمایه ای نباید خرج نمود.

 هر دلار نفتی که به اقتصاد تزریق می شود ضد تولید و کار است. بخشهای اقتصادی باید تلاش کنند تا از طریق صادرات به دلار دست یابند. اما وقتی دلار به راحتی به اقتصاد وارد می شود دیگر نیازی به صادرات نیست. حتی اگر این دلار هزینه امور سرمایه ای و ایجاد زیربناهای اساسی در اقتصاد شود.

 وقتی دلارهای نفتی برای هزینه های سرمایه گذاری مصرف می شود اثراتی به جای می گذارد اعم از آنکه :

 1- عملکرد بازار ارز مختل می شود 2- تولید صادراتی ضربه می بیند 3- عرضه پول افزایش می یابد 4- تورم به خاطر افزایش تقاضا بیشتر می شود. 5-نسبت قیمت کالاهای تجاری و غیر تجاری به هم می خورد 6- تخصیص منابع در اقتصاد منحرف می شود و ..... اثرات ویرانگر متعددی به دنبال دارد.

به جای استفاده از درآمد نفتی برای امور زیربنایی می توان از سود سرمایه گذاری در خارج از کشور که در پست قبلی به آنها اشاره کردم، استفاده نمود تا بدینصورت سرمایه جامعه کم نشود و سرمایه ای متعلق به نسلهای آینده کاهش نیابد و به قول بازاریها از سرمایه نخوریم.

نوشته شده توسط حامد محمدي در دوشنبه سی و یکم تیر 1387 |